Pomysł przeniesienia miejsca akcji w realia Watykanu może zrazu szokować, ale gdzie indziej znajdziemy we współczesnym świecie władzę sprawowaną z boskiego nadania?
Król Lear w interpretacji Klaty olśniewa dzięki monumentalnej scenografii oraz kostiumom Justyny Łagowskiej, pochłania i uwodzi za sprawą muzyki Jamesa Leylanda Kirby’ego, zachwyca (…) dowcipną i precyzyjną choreografią Maćko Prusaka. […] W pamięć zapada Jaśmina Polak – jej błazen jest ostoją autentyczności w świecie cynizmu i kłamstwa – pisał Michał Centkowski w dwutygodniku.com. – Nad sceną nieustannie pracuje kamera. Cyfrowo zapośredniczony obraz rzutowany jest na tylną ścianę sceny. Ku górze spogląda zamknięty w szklanej celi, popadający w obłęd Lear. Co nim kieruje? Pragnienie przebaczenia? Samotność i rozpacz człowieka u kresu? A może wszystko po trosze?
Lear jako figura władzy, wokół której odbywają się wyuczone rytuały staje się coraz mniej uchwytny, coraz mniej istotny, a jednak jego obecność jest mocno wyczuwalna na scenie, a głos Króla jest głosem zobowiązującym. Nie pozostawiającym miejsca na sprzeciw, ale umożliwiającym cichą intrygę.
Czy wierzę w jednego Króla, Ojca Wszechmogącego? Nie wierzę, bo wierzyć nie sposób. Ani z niego król, ani ojciec, ani wszechmogący. Opowieść o Learze, swoją bielą wieńcząca królewski tryptyk Klaty (obok wcześniejszego Edypa i Ubu), jest historią o upadku, nieuchronnym przemijaniu i niemocy. Ale mimo wszystko jest to tego rodzaju kres, o jakim się nie zapomina, który pozostaje w pamięci w formie uczucia pełzającego od dołu brzucha i ściskającego za gardło. Jaki piękny koniec świata.
Katarzyna Oczkowska, „Teatralia”
Od 15 lutego 2016 roku spektakl prezentowany jest w zmodyfikowanym kształcie artystycznym, bazującym na wykorzystaniu nagrań scen z udziałem Jerzego Grałka. Zmiana formuły spektaklu po śmierci aktora daje przedstawieniu nowy, jeszcze bardziej symboliczny wymiar. Zapraszamy.
Nagrody i wyjazdy:
2015 – 19 Festiwal Szekspirowski, Gdańsk. Złoty Yorick na 22 Konkursie na najlepszą polską inscenizację dzieł dramatycznych Williama Shakespeare’ a oraz utworów inspirowanych jego dziełami w sez. 2014/15 podczas 19 Festiwalu Szekspirowskiego.
2016 – Biennale Teatro 2016, 44 Festival Internazionale del Teatro, Wenecja
2016 – Beijing People’s Art Theatre, Pekin
OBSADA
Krzysztof Zawadzki EDGAR
Bartosz Bielenia EDMUND
Roman Gancarczyk GLOUCESTER
Jacek Romanowski GONERIL
Jaśmina Polak KORDELIA / BŁAZEN
Bogdan Brzyski OSWALD
Mieczysław Grąbka, Zygmunt JózefczakREGAN *
Radosław Krzyżowski KENT
Jerzy Grałek LEAR (obraz i głos)
TWÓRCY
Leon Ulrich przekład
Jan Klata reżyseria; opracowanie tekstu, opracowanie muzyczne
Justyna Łagowska scenografia, kostiumy, reżyseria świateł
James Leyland Kirby (The Caretaker)muzyka
Maćko Prusak ruch sceniczny
Katarzyna Jeznach asystentka scenografa
Iwona Gołębiowska inspicjentka / suflerka / asystentka reżysera
